Sıkça gelen bir başka soru da gerçekten paylaşımlarımda olduğu gibi neşeli ve hayat dolu hissedip hissetmediğim. Evet gerçekten sizlerle paylaştığım her anda o an hissettiğim şeyi yansıttığımı söyleyebilirim.


Hayalleri olan gezip keşfetme tutkusuna yıllarca verdiği emek sonucunda ulaşmış bir insanım. Yaşadığım her anın tadını doyasıya çıkarmam da bundan. İşler her zaman yolunda gitmiyor elbette. Yollar sürprizlerle dolu. Ama bu sıkıntılar değil mi zaten bizlere mutluluğun değerini gösteren. Her şey zıddıyla anlamlı değil mi… Mutsuzluk olmasa mutluluğun anlamı olmazdı ki.

Sizlerle sıkıntılı anlarımı da paylaşıyorum. Mesela yaptığım trafik kazası sonrası her anı paylaşmıştım. O halde bile hala hayat dolu olduğumu düşünenler de bu görüşlerini paylaşmıştı. Elbette canımızı yakan ve moralimizi bozan bir kazaydı. Ama daha da kötüsü olabilirdi. Benim sevincim bu kadar ucuz atlattığımız içindi. Hala daha tek tesellim budur. Ha bir de sanırım kolum yerine ayağım kırılsaydı işler iyice zorlaşırdı benim için, sırf bunun için bile mutlu olabilirim.


Ben içimdeki sevgiyi hayatımın her alanına eşit dağıtmaktan yanayım. İnsanların hayal kırıklıkları, kalplerinin kırılması vs. hepsi bir duyguyu gereğinden fazla yoğun yaşamak nedeniyle ortaya çıkıyor bence. Ya bir uğraşı ya da bir insanı hayatımızın merkezine alıp tüm yaşamımızı ona göre organize ediyoruz. Ve günün birinde orada oluşacak başarısızlık ya da boşluk bizi fazlaca zedeliyor.

Ben hayatımın merkezine hiç bir şeyi, hiç bir insanı almayan; içimdeki sevgiyi ve ilgiyi eşit derecede dağıtmaya çalışan bir insanım. Elbette benim de hayatta zor anlarım oldu ama genel olarak enerjimin düşmemesinin, dönemsel de olsa karamsarlığa kapılmamamın nedeni bu. Çünkü bir yerden eksilen sevgiyi, değeri başka yerler tamamlayacak kadar homojen bir halde ilerliyor hislerim.

Gezmek benim uzun yıllardır hayalim ve bir süredir de en büyük tutkum. Ama bir gün bir şey olur da bunu yapamaz hale gelirsem hayata tutunabileceğim başka uğraşlarım olur mutlaka. Mesela geçirdiğimiz kaza sonucunda birkaç ay yollardan uzak kalacağız. Bu arada ne çok şey yapmayı planladım bilemezsiniz. En basiti yaşadıklarımı oturup yazmaya vaktim oldu. Gezip görmek kadar paylaşmayı da sevdiğim için bundan iyi fırsat olamazdı herhâlde.


Sonuçta ben hayatımdan çıkacak olan her tutkunun yerine yenisini koyabilen, kaybettiğim her duygunun benzerini zaten başka yerde yedeklemiş olan, hayatının merkezinde tek değil onlarca kişiyi koymuş bir adamım. Haliyle iyi hissediyorum. Her zaman iyi hissettirecek şeyler kalıyor hayatımda. Hayallerimden ve haliyle kendimden vazgeçmediğim sürece böyle de olacağa benziyor.